স্বেচ্ছাই যৌন ব্যৱসায়ত লিপ্ত হোৱা প্ৰাপ্তবয়স্কৰ অধিকাৰ ৰক্ষাৰ বাবে দেশৰ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে (Supreme Court of India) ঐতিহাসিক ৰায়দান কৰিছে।
উচ্চতম ন্যায়ালয়ে স্পষ্ট কৰি দিছে যে ৭০ বছৰীয়া অনৈতিক সৰবৰাহৰ প্ৰতিৰোধ আইন (আই টি পি এ) অনুসৰি এই বৃত্তিত স্বেচ্ছাই নিয়োজিত প্ৰাপ্তবয়স্ক লোকক আৰক্ষীয়ে কোনোধৰণৰ হাৰাশাস্তি কৰিব নোৱাৰে।
কাৰণ, ভাৰতত স্বেচ্ছাই যৌন বৃত্তি বাছি লোৱাটো কোনো আইনী অপৰাধ নহয়।
ন্যায়াধীশ জে বি পাৰ্দিৱালা আৰু ন্যায়াধীশ আৰ মহাদেৱনৰ এখন বিভাগীয় বিচাৰপীঠে কয় যে পতিতালয় বা বেশ্যালয় চলোৱাটো নিশ্চিতভাৱে অবৈধ, কিন্তু আৰক্ষীৰ অভিযানৰ সময়ত যদি কোনো প্ৰাপ্তবয়স্কই স্বেচ্ছাই এই কামত লিপ্ত হয় তেন্তে তেওঁক অপৰাধী বা জিম্মাত ল’ব নোৱাৰে। আদালতৰ যুক্তি অতি সহজ আৰু স্পষ্ট- যিহেতু এই মহিলাসকল নিজৰ ইচ্ছামতে এই বৃত্তিত আছে, সেয়েহে তেওঁলোকক বলপূৰ্বকভাৱে ‘উদ্ধাৰ’ কৰাৰ কোনো প্ৰশ্নই উত্থাপন নহয়।
উচ্চতম ন্যায়ালয়ে যৌনকৰ্মীসকলৰ পুনৰ্বাসনৰ নিৰ্দেশ দিওঁতে স্পষ্ট কৰি দিছে যে কোনো যৌনকৰ্মীক তেওঁৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে পুনৰ সংস্থাপন কৰিব নোৱাৰি। ভুক্তভোগীক পুনৰ্বাসনৰ সুযোগ আৰু সাহায্য প্ৰদান কৰাটো ৰাজ্য বা চৰকাৰৰ কৰ্তব্য, কিন্তু কাৰো ওপৰত জোৰ-জবৰদস্তি কৰাৰ অধিকাৰ ৰাষ্ট্ৰৰ নাই।
বাণিজ্যিক যৌন শোষণ আৰু সৰবৰাহৰ বলি হোৱা মহিলাসকলৰ মৌলিক অধিকাৰৰ সুৰক্ষা বিচৰা গোচৰৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰি আদালতে এই ঐতিহাসিক পৰ্যবেক্ষণ কৰে। জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা অপৰ্ণা ভাটৰ প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰি আদালতে কয় যে উদ্ধাৰ কৰা মহিলাসকলক ‘নিষ্ক্ৰিয় বস্তু’ বুলি গণ্য কৰা উচিত নহয়। তেওঁলোকৰ নিজৰ পছন্দ আৰু স্বাধীনতাক সন্মান কৰা উচিত।
আইনখনৰ ১৭ নং ধাৰাত একঘেয়ামী আৰু পিতৃতান্ত্রিক মানসিকতাক সমালোচনা কৰি ন্যায়াধীশসকলে কয় যে এই আইনৰ অধীনত উদ্ধাৰ হোৱা সকলো মহিলাক সমান ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
সৰবৰাহৰ বলি হোৱা আৰু নিজৰ ইচ্ছামতে এই বৃত্তিলৈ অহাসকলৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য নাই। আদালতে স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে এতিয়াৰে পৰা সংশ্লিষ্ট ব্যক্তিজনৰ সন্মতি, তেওঁৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ ক্ষমতা আৰু পৰিস্থিতিৰ সত্যতাক পুনৰ্বাসন বা নিৰাপদ ঘৰত স্থাপনৰ ক্ষেত্ৰত সৰ্বোচ্চ গুৰুত্ব দিয়া হ’ব। কোনো ধৰণে জোৰ-জবৰদস্তি কৰা নহ’ব।
