প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে বুধবাৰে ভাৰতৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি ড০ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদৰ (Dr Rajendra Prasad) ১৪১ সংখ্যক জন্ম বাৰ্ষিকীত শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰি স্বাধীনতা সংগ্ৰাম আৰু সংবিধান সভাত তেওঁৰ ভূমিকাক স্মৰণ কৰে.
এক এক্স প’ষ্টত, প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে ড০ প্ৰসাদক তেওঁৰ সৰলতা আৰু সাহসৰ বাবে প্ৰশংসা কৰি কয় যে ‘সেৱা আৰু দৃষ্টিভংগীয়ে প্ৰজন্মক অনুপ্ৰাণিত কৰি আছে।’ এক বাৰ্তাত প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কয়, ‘ড০ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ ডাঙৰীয়ালৈ তেওঁৰ জন্ম বাৰ্ষিকীত শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনাইছো।
ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামত সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণকাৰী, সংবিধান সভাৰ সভাপতিত্বৰ পৰা আমাৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি হোৱালৈকে, তেওঁ অতুলনীয় মৰ্যাদা, নিষ্ঠা আৰু উদ্দেশ্যৰ স্পষ্টতাৰে আমাৰ দেশৰ সেৱা কৰিছিল। ৰাজহুৱা জীৱনত তেওঁৰ দীঘলীয়া সময়ছোৱাত সৰলতা, সাহস আৰু জাতীয় ঐক্যৰ প্ৰতি নিষ্ঠা আছিল।
তেওঁৰ দৃষ্টান্তমূলক সেৱা আৰু দূৰদৃষ্টিয়ে প্ৰজন্মক অনুপ্ৰাণিত কৰি আহিছে’৷ ১৮৮৪ চনৰ ৩ ডিচেম্বৰত বিহাৰৰ চিৱানত জন্মগ্ৰহণ কৰা ড০ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ ১৯৫০ চনৰ ২৪ জানুৱাৰীত সংবিধান সভাৰ দ্বাৰা সংবিধান অনুসৰি এক বিশেষ অধিৱেশনত ভাৰতৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ সংবিধান সভাৰো সভাপতি আছিল৷
ডক্টৰ প্ৰসাদ পেছাত এজন দক্ষ উকীল আছিল আৰু আইনত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সময়ত মহাত্মা গান্ধীৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ তেওঁ ১৯২১ চনত ওকালতি ত্যাগ কৰি আন্দোলনত যোগদান কৰে। তেওঁ মহাত্মা গান্ধীৰ অসহযোগ আন্দোলন আৰু নিমখ সত্যাগ্ৰহৰ অংশ আছিল।
স্বাধীনতাৰ পিছত তেওঁ ১৯৬২ চনত অৱসৰ লোৱাৰ আগতে ১২ বছৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে সেৱা আগবঢ়াইছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁক ভাৰত ৰত্ন প্ৰদান কৰা হৈছিল। ১৯৬৩ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁৰ মৃত্যু হোৱাৰ আগতে তেওঁ পাটনাৰ ছাদাকত আশ্ৰমত শেষ দিনবোৰ অতিবাহিত কৰিছিল।
তেওঁৰ আত্মজীৱনী ‘আত্মকথা’ (১৯৪৬)ৰ উপৰি তেওঁৰ জীৱনৰ আত্মজীৱনীমূলক বিৱৰণ ‘সত্যাগ্ৰহ এট চম্পাৰন’ (১৯২২), ‘ইণ্ডিয়া ডিভাইডেড’ (১৯৪৬), ‘মহাত্মা গান্ধী এণ্ড বিহাৰ, চাম ৰিমিৰিচেন্স’ (১৯৪৯), আৰু ‘বাপু কে কদমন মে’ (১৯৫৪) ৰচনা কৰিছিল।
