সমগ্ৰ দেশৰ লগতে আজি অসমতো শিক্ষক দিৱস পালন

সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণনৰ জন্ম হৈছিল ৫ ছেপ্টেম্বৰ ১৮৮৮ চনত। তেওঁ ১৯৬২ চনৰ পৰা ১৯৬৭ চনলৈ ভাৰতৰ দ্বিতীয়গৰাকী ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাবে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। আহাতে, ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৬২ চনলৈকে তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ ১৯৪৯ চনৰ পৰা ১৯৫২ চনলৈকে ছোভিয়েট ইউনিয়নত ভাৰতৰ দ্বিতীয় ৰাষ্ট্ৰদূত আৰু ১৯৩৯ চনৰ পৰা ১৯৪৮ চনলৈ বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চতুৰ্থ উপাচাৰ্য আছিল ।

ৰাধাকৃষ্ণনৰ দৰ্শন অদ্বৈত বেদান্তত আধাৰিত হৈছিল, যিয়ে সমসাময়িক বুজাবুজিৰ বাবে এই পৰম্পৰাক পুনৰ ব্যাখ্যা কৰিছিল। তেওঁ হিন্দু ধৰ্মক “অজ্ঞাত পাশ্চাত্য সমালোচনা” বুলি কোৱাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধ ব্যৱস্থা গঢ়ি তুলিছিল। লগতে সমসাময়িক হিন্দু পৰিচয় গঠনত অৰিহণা যোগাইছিল । তেওঁ ভাৰত আৰু পশ্চিমীয়া দুয়ো দেশতে হিন্দু ধৰ্মৰ বুজাবুজি গঢ়ি তোলাত অতি প্ৰভাৱশালী আছিল আৰু ভাৰত আৰু পশ্চিমীয়া বিশ্বৰ মাজত সেতু নিৰ্মাতা হিচাপে খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল ।

ৰাধাকৃষ্ণনে তেওঁৰ জীৱনকালত ১৯৩১ চনত নাইটহুড, ১৯৫৪ চনত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা ভাৰত ৰত্ন আৰু ১৯৬৩ চনত ব্ৰিটিছ ৰয়েল অৰ্ডাৰ অব মেৰিটৰ সন্মানীয় সদস্যপদ ।তেওঁ ভাৰতৰ বয়োজ্যেষ্ঠ দুখীয়াসকলৰ বাবে এক অনা লাভজনক সংগঠন হেল্পেজ ইণ্ডিয়াৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল।

ৰাধাকৃষ্ণনৰ জন্ম পূৰ্বৰ মাদ্ৰাজ প্ৰেছিডেন্সিৰ মাদ্ৰাজ জিলাৰ তিৰুট্টানিত তেলেগুভাষী নিযোগী ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ সৰ্বপল্লী বীৰাস্বামী আৰু মাতৃৰ নাম সীতা (সীতাম্মা)।

ৰাধাকৃষ্ণনে তেওঁৰ সফল শৈক্ষিক কেৰিয়াৰৰ পিছত জীৱনৰ শেষৰ ফালে তেওঁৰ ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯২৮ চনত অন্ধ্ৰ মহাসভাত অংশগ্ৰহণ কৰা মহান ব্যক্তিসকলৰ মাজৰ এজন আছিল।
১৯৩১ চনত তেওঁ লীগ অব নেচনছ কমিটীলৈ মনোনীত হৈছিল।

১৯৪৭ চনত ভাৰতে স্বাধীনতা লাভৰ পিছত ৰাধাকৃষ্ণনে ইউনেস্কোত (১৯৪৬-৫২) ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু পিছত ১৯৪৯ চনৰ পৰা ১৯৫২ চনলৈ ছোভিয়েট ইউনিয়নত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰদূত আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ সংবিধান সভালৈও নিৰ্বাচিত হৈছিল।

এইগৰাকী মহান মনীষীৰ ১৭ এপ্ৰিল, ১৯৭৫ চনত পৰলোকপ্ৰাপ্তি ঘটে।