আমাৰ দেশত ‘ধনী’ বুলি গণ্য কৰা লোকৰ আয় আমেৰিকা, কানাডা, জাৰ্মানীৰ দৰে দেশৰ দুখীয়া লোকতকৈ কম! এই চাঞ্চল্যকৰ তথ্য বিশ্ব বেংকে প্ৰদান কৰিছে। ২০২৬ চনৰ বাবে তেওঁলোকৰ শেহতীয়া ‘দৰিদ্ৰতা আৰু বৈষম্য মঞ্চ’ (পিআইপি)ৰ প্ৰতিবেদনত এই তথ্য প্ৰকাশ।
ভাৰতত যদি মাহে ১ লাখ টকা পৰ্যন্ত উপাৰ্জন হয় তেন্তে কোনো আয়কৰ দিব নালাগে। কিন্তু বিত্তীয় অধ্যয়নত কোৱা হৈছে যে যদি আপুনি প্ৰতিমাহে ৮০ হাজাৰ টকা উপাৰ্জন কৰে তেন্তে দেশৰ আটাইতকৈ ধনী ১০ শতাংশ লোকৰ তালিকাত আপোনাৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব। অৰ্থাৎ বাকী ৯০ শতাংশৰ আয় প্ৰতিমাহে ৮০ হাজাৰতকৈও কম। বিশ্ব বেংকৰ এক অধ্যয়নত কোৱা হৈছে যে ভাৰতৰ আটাইতকৈ ধনী ১০ শতাংশৰ তালিকাত সৰ্বনিম্ন স্তৰত থকাসকলৰ পৰিয়ালৰ জনমূৰি ব্যয় প্ৰায় ১০ ডলাৰৰ সমতুল্য। আমেৰিকাত এই ব্যয় ২৫ ডলাৰ, জাৰ্মানী আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াত ২৮ ডলাৰ আৰু কানাডাত আৰু ৩১ ডলাৰতকৈও অধিক।
ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ ইকনমিক ডেভেলপমেণ্টৰ প্ৰগ্ৰেম এছ’চিয়েট আহানা দত্তগুপ্তাই এনডিটিভিক জনাইছে যে এই সমতা মূল্যায়নে ভাৰতৰ দৰিদ্ৰতাতকৈও গভীৰ সমস্যাৰ দিশটো আঙুলিয়াই দিয়ে। অৰ্থাৎ সমগ্ৰ অৰ্থনীতিতে কম আয়ৰ সমস্যা। ভাৰতত আপুনি প্ৰতিদিনে যিমান টকা খৰচ কৰে যিয়ে আপোনাক আটাইতকৈ ধনী ১০ শতাংশৰ ভিতৰত এজন কৰি তুলিব, আমেৰিকা, কানাডা বা ইউৰোপৰ কেইবাখনো দেশত সেই খৰচে আপোনাক আটাইতকৈ দৰিদ্ৰ ১০ শতাংশৰ ভিতৰত অন্যতম কৰি তুলিব।
আমেৰিকাত শীৰ্ষ ১০ শতাংশত স্থান লাভ কৰিবলৈ হ’লে প্ৰতিদিনে ১৭৩ ডলাৰ খৰচ কৰিব লাগিব। কানাডা আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াত ১২৯ ডলাৰ খৰচ কৰিব লাগিব। জাৰ্মানীত ১২৮ ডলাৰ। ফলস্বৰূপে ভাৰতৰ ‘ধনী’ পৰিয়ালৰ জীৱন ধাৰণৰ মানদণ্ড সেই দেশসমূহৰ ধনীসকলৰ জীৱনৰ মানৰ ওচৰে-পাজৰেও নাযায়। আহানাৰ মতে, ভাৰতৰ দৰিদ্ৰ লোকৰ জীৱন ধাৰণৰ মান উন্নত কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে। কিন্তু কেৱল সেইটোৱেই দেশলৈ সমৃদ্ধি কঢ়িয়াই আনিব নোৱাৰে। দৰিদ্ৰসকলক উচ্চ জীৱন ধাৰণৰ মানদণ্ডৰ পৰিয়ালৰ স্তৰলৈ আনিলেও ধনী দেশতকৈ বহু বেছি বেয়াই থাকিব।
ফলত কেৱল ধনী আৰু দুখীয়াৰ মাজৰ ব্যৱধান কমোৱাতেই নহয়, সামগ্ৰিকভাৱে আয় আৰু উৎপাদনশীলতা বৃদ্ধিৰ ওপৰতো গুৰুত্ব দিয়াটো প্ৰয়োজনীয় বুলি আহানাই কয়। ২০২৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে দাবী কৰিছিল যে তেওঁৰ ১০ বছৰীয়া শাসনকালত প্ৰায় ২৫ কোটি লোক দৰিদ্ৰতাৰ পৰা ওলাই আহিছে। যোৱা বছৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ অৰ্থনৈতিক উপদেষ্টা পৰিষদৰ সদস্য শমিকা ৰবিয়ে দাবী কৰিছিল যে মোদীৰ কাৰ্যকালত ৩০ কোটি লোকক দৰিদ্ৰতাৰ পৰা মুক্ত কৰা হৈছে।
কিন্তু বিশ্ব বেংকৰ প্ৰতিবেদনে ইংগিত দিয়ে যে দৰিদ্ৰতা নিৰাময়ৰ লগত দেশৰ সমৃদ্ধিৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই। আহানাৰ মতে, উৎপাদনশীলতা বৃদ্ধি কৰিহে সেই পথত আগবাঢ়িব পৰা যায়। তেনে ক্ষেত্ৰত একে পৰিমাণৰ মাটি, মূলধন আৰু শ্ৰম ব্যৱহাৰ কৰি অধিক উৎপাদন কৰিব পৰা যায়। ফলত সময়ৰ লগে লগে আয় বৃদ্ধি পাব আৰু উচ্চ আয়ৰ কৰ্ম সংস্থাপনৰ সুযোগো সৃষ্টি হ’ব। আৰু তাৰ বাবে আমাক উদ্ভাৱনী শক্তি, ব্যৱসায় কৰাত সহজ আৰু ইয়াক সম্প্ৰসাৰণৰ সুযোগ আৰু যুক্তিসংগত কৰ গাঁথনিৰ প্ৰয়োজন বুলি আহানাই মন্তব্য কৰে।
