প্ৰাক্তন গৃহমন্ত্ৰী শিৱৰাজ পাটিলৰ (Shivraj patil) দেহাৱসান। শুকুৰবাৰে পুৱা মহাৰাষ্ট্ৰৰ লাটুৰৰ নিজগৃহত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে কংগ্ৰেছৰ প্ৰবীণ নেতাগৰাকীয়ে। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৯০ বছৰ।
দীৰ্ঘদিনীয়া ৰাজনৈতিক জীৱনত শিৱৰাজ পাটিলে বিভিন্ন প্ৰশাসনিক দায়িত্ব পালন কৰিছে। ২০০৪ চনৰ পৰা ২০০৮ চনলৈ তেওঁ দেশৰ গৃহমন্ত্ৰী আছিল। কিন্তু ২০০৮ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত মুম্বাইত সংঘটিত সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণৰ পিছত (২৬/১১ আক্ৰমণ বুলিও জনা যায়) শিৱৰাজ পাটিলে নিৰাপত্তাত বিফলতাৰ নৈতিক দায়িত্ব মূৰ পাতি লৈ মনমোহন সিং মন্ত্ৰীসভাৰ পৰা পদত্যাগ কৰে।
কিছুদিন ধৰি শিৱৰাজ পাটিল বাৰ্ধক্যজনিত বিভিন্ন সমস্যাত ভুগি আছিল। ৰাজনীতিতো তেওঁ বৰ বেছি সক্ৰিয় নাছিল। শুকুৰবাৰে পুৱা তেওঁৰ বাসগৃহ ‘দেৱঘৰ’ত মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ ইহসংসাৰত এজন পুত্ৰ (শৈলেশ পাটিল), এগৰাকী বোৱাৰী (অৰ্চনা পাটিল) আৰু দুগৰাকী নাতিনীক এৰি থৈ যায়। প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে প্ৰবীণ কংগ্ৰেছ নেতাগৰাকীৰ মৃত্যুত শোক প্ৰকাশ কৰিছে।
ছ’চিয়েল মিডিয়াত এটা পোষ্টত তেওঁ লিখিছে, “শিৱৰাজ পাটিলজীৰ মৃত্যুত দুখিত। তেওঁ আছিল এজন অভিজ্ঞ ৰাজনীতিবিদ। দীৰ্ঘদিনীয়া ৰাজনৈতিক জীৱনত তেওঁ বিধায়ক, সাংসদ, কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী, মহাৰাষ্ট্ৰ বিধানসভাৰ অধ্যক্ষ আৰু লোকসভাৰ অধ্যক্ষ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল।”
প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কয় যে কিছু মাহ পূৰ্বে শিৱৰাজ পাটিল তেওঁৰ বাসগৃহলৈ গৈছিল। সেয়াই আছিল তেওঁৰ সৈতে শেষ বৈঠক। উল্লেখ্য যে ১৯৩৫ চনৰ ১২ অক্টোবৰত মহাৰাষ্ট্ৰৰ লাটুৰ জিলাৰ চাকুৰ গাঁৱত শিৱৰাজ পাটিলৰ জন্ম হৈছিল।
কম বয়সতে তেওঁ লাটুৰ পৌৰসভাৰ মুৰব্বী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৭২ চনৰ পৰা ১৯৭৯ চনলৈ মহাৰাষ্ট্ৰ বিধান পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা শিৱৰাজে ১৯৮০ চনৰ পৰা ১৯৯৯ চনলৈ একেৰাহে ৭ বাৰকৈ লাটুৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা জয়লাভ কৰিছিল। কিন্তু ২০০৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত বিজেপিৰ এজন প্ৰাৰ্থীৰ হাতত পৰাস্ত হয়।
শিৱৰাজ পাটিলে কেন্দ্ৰীয় ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী হিচাপে কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্ত্ৰালয়ত অধিষ্ঠিত হৈছে। ১৯৯১ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈ পঞ্জাবৰ ৰাজ্যপাল আৰু ২০১০ চনৰ পৰা ২০১৫ চনলৈকে চণ্ডীগড় কেন্দ্ৰীয়শাসিত অঞ্চলৰ প্ৰশাসক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
শিৱৰাজ পাটিলৰ পাণ্ডিত্য আৰু বিশ্লেষণাত্মক দক্ষতাক প্ৰশংসা কৰিছে কংগ্ৰেছৰ বহু জ্যেষ্ঠ নেতাই। বিৰোধী দলৰ নেতাসকলেও তেওঁৰ সাংবিধানিক বিষয়ত পাণ্ডিত্য স্বীকাৰ কৰিছে।
শিৱৰাজক দল-মত নিৰ্বিশেষে সকলোৱে শলাগ লোৱাৰ আন এটা কাৰণো আছে। অৰ্থাৎ ৰাজহুৱা সভাতেই হওক বা ব্যক্তিগত কথা-বতৰাতেই হওক বিৰোধী নেতাৰ ওপৰত কেতিয়াও ব্যক্তিগত আক্ৰমণ কৰা নাছিল। এই ৰাজনৈতিক সংযম আৰু মৰ্যাদা তেওঁ জীৱনৰ শেষ দিনটোলৈকে বজাই ৰাখিছিল।
