খালী ভৰি, পৰিধানত শাৰী। সোঁহাতত ক্ষয় যোৱা এযোৰ চেণ্ডেল। এটা নিৰ্দিষ্ট লক্ষ্যত এগৰাকী ৪৭ বছৰীয়া মহিলা দৌৰিছে। লক্ষ্য হ’ল দৌৰত জয়ী হোৱা। সেয়া পিছে তেওঁৰ নিজৰ বাবে নহয়, ছোৱালীকেইজনীৰ বাবেহে। কাৰণ সেই দৌৰত জয়ী হ’লেহে তেওঁ পুৰস্কাৰৰ ধনখিনিৰে ছোৱালীৰ স্কুলৰ মাচুল দিব পাৰিব। আৰু সেই লক্ষ্যৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৰমাবাই ৰণবীৰে (Ramabai Ranbir of Maharashtra) খালী ভৰিৰে দৌৰিলে, তাকো শাৰী পিন্ধি আৰু হাতত চেণ্ডেল লৈ।
বীৰ জিলাৰ বাসিন্দা ৰমাবাই। তেওঁৰ ঘৰ আম্বাজোগাই গাঁৱত। তেওঁ পৰিয়ালটোৰ একমাত্ৰ উপাৰ্জনকাৰী। ঘৰে ঘৰে গৈ ৰান্ধনীৰ কাম কৰে। দুগৰাকী ছোৱালীৰ পঢ়া-শুনাৰ খৰচ তেনেকৈয়ে পূৰায়। তেওঁৰ একমাত্ৰ লক্ষ্য হ’ল তেওঁৰ ছোৱালীকেইজনীৰ শিক্ষা যাতে কোনো কাৰণতে বন্ধ নহয়। স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত পৰিয়ালৰ দায়িত্ব নিজৰ কান্ধত ল’লে ৰমাবায়ে। সকলো পৰিস্থিতিৰ লগত আপোচ কৰিবলৈ তেওঁ ইচ্ছুক আছিল যদিও ছোৱালীকেইজনীৰ শিক্ষাৰ সন্দৰ্ভত কোনো পৰিস্থিতিৰ আগত তেওঁ কেতিয়াও আপোচ কৰা নাছিল। এইবাৰো তেওঁ একেই কাম কৰিলে।
ৰমাই কন্যাৰ স্কুলৰ মাচুল দিব পৰা নাছিল। মাচুলৰ টকাখিনি কেনেকৈ সংগ্ৰহ কৰিব সেই চিন্তাই যেতিয়া তেওঁক গ্ৰাস কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ অঞ্চলটোৰ দুই-এজনৰ পৰা শুনিলে যে আম্বাজোগাই চহৰৰ খোলেশ্বৰ শৈক্ষিক কমপ্লেক্সৰ ৭৫ বছৰীয়া জয়ন্তী উপলক্ষে ‘অমৃত দৌৰ’ মাৰাথনৰ আয়োজন কৰা হৈছে। এক মুহূৰ্তও পলম নকৰাকৈ তেওঁ প্ৰতিযোগিতাত নাম পঞ্জীয়ন কৰে। কাৰণ, বিজয়ী প্ৰতিযোগীৰ বাবে পুৰস্কাৰৰ ধন আছিল ৩০০০ টকা। আৰু এই মাৰাথনত জয়ী হ’লেহে তেওঁ পুৰস্কাৰৰ ধনেৰে নিজৰ ছোৱালীৰ স্কুলৰ মাচুল দিব পাৰিব। কোনো ধৰণৰ প্ৰশিক্ষণ নোহোৱাকৈ, কোনো স্প’ৰ্টছ জোতা নোহোৱাকৈ, মাৰাথনত যোগদান কৰিলে
তেওঁ। তাকো কেৱল শাৰী আৰু চেণ্ডেল পিন্ধি। বহুতে তেওঁক দেখি ভ্ৰু কোঁচাইছিল যদিও দৌৰ আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে ৰমাক দেখি সকলোৱে আচৰিত হৈছিল। দৌৰ আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে ৰমাই ভৰিত থকা চেণ্ডেলযোৰ হাতত তুলি ল’লে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ আগবাঢ়ি গৈ থাকিল, এজনৰ পিছত আনজন প্ৰতিযোগীক পিছ পেলাই থৈ গ’ল। ৰমা জয়ী হয়। বিজয়ীৰ পুৰস্কাৰ তেওঁৰ হাতত তুলি দিয়া হয়। তেওঁক ৩০০০ টকাও দিয়া হয়। এই পুৰস্কাৰৰ ধন ৰমাই কন্যাৰ শিক্ষাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব।
