হিন্দু ধৰ্মই নাৰীক কেৱল পুৰুষৰ সমান বুলি গণ্য কৰাই নহয়, বিশেষ মৰ্যাদাৰ স্থানতো ৰাখে। এই যুক্তি কেন্দ্ৰই উচ্চতম ন্যায়ালয়ত সবৰীমালা গোচৰত (Sabrimala Case) উত্থাপন কৰিছে। ছলিচিটৰ জেনেৰেল তুষাৰ মেহতাই ৯ জনীয়া সংবিধান বিচাৰপীঠৰ সন্মুখত কেন্দ্ৰৰ যুক্তি দাখিল কৰে।
কেৰালাৰ সবৰীমালা মন্দিৰকে ধৰি বিভিন্ন ধৰ্মীয় উপাসনা স্থানত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্যৰ সন্দৰ্ভত কেইবাখনো আবেদনৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰি আছে বিচাৰপীঠে। ছলিচিটৰ জেনেৰেল তুষাৰ মেহতাই সমগ্ৰ দেশৰ কেইবাটাও মন্দিৰৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰে, য’ত দীৰ্ঘদিনীয়া ধৰ্মীয় প্ৰথা অনুসৰি পুৰুষৰ প্ৰৱেশ সীমিত বা নিষিদ্ধ। তেওঁ ৰাজস্থানৰ পুষ্কৰ ব্ৰহ্ম মন্দিৰৰ কথা উল্লেখ কৰে।
বিবাহিত পুৰুষক এই মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ দিয়া নহয়। তেওঁ কেৰালাৰ এটা মন্দিৰৰ কথাও উল্লেখ কৰে, য’ত পুৰুষে দেৱীৰ আশীৰ্বাদ পোৱাৰ আশাত মহিলাৰ কাপোৰ পিন্ধে। ছলিচিটৰ জেনেৰেলে যুক্তি দিছে যে ২০১৮ চনৰ সবৰীমালাৰ ৰায়দান (যিটোৱে ১০ৰ পৰা ৫০ বছৰৰ ভিতৰৰ মহিলাক মন্দিৰত প্ৰৱেশৰ নিষেধাজ্ঞা উঠাই দিছিল) পুৰুষ শ্ৰেষ্ঠ বুলি ধাৰণাটোৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিয়েই দিয়া হৈছিল।
তেওঁ কয় যে হিন্দু পৰম্পৰা বা সামগ্ৰিক প্ৰথাৰ বৃহত্তৰ প্ৰেক্ষাপটত এই ধাৰণাটোৰ কোনো প্ৰতিফলন নাই।
ছলিচিটৰ জেনেৰেলে কয়, “বিনম্ৰভাৱে দাবী কৰা হৈছে যে হিন্দু ধৰ্মৰ অনন্য আৰু স্বকীয় বৈশিষ্ট্যসমূহ (সংবিধানৰ ২৫ আৰু ২৬ নং অনুচ্ছেদৰ অধীনত প্ৰদান কৰা আচাৰ-অনুষ্ঠান, বিশ্বাস, পূজাৰ পদ্ধতি আৰু অন্যান্য ধৰ্মীয় অধিকাৰ) সংবিধানৰ ১৪ নং অনুচ্ছেদৰ স্পৰ্শশিলৰ বিপৰীতে কেতিয়াও প্ৰত্যক্ষ বা সঠিকভাৱে পৰীক্ষা কৰিব নোৱাৰি। বৰঞ্চ ইয়াক পৰীক্ষা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সুষম আৰু সুসংহত পন্থা গ্ৰহণ কৰিব লাগিব।”
তুষাৰ মেহতাই লগতে কয়, “হিন্দু ধৰ্মই একমাত্ৰ ধৰ্ম য’ত প্ৰাগঐতিহাসিক যুগৰ পৰাই ‘নাৰী শক্তি’ৰ পূজাৰ ধাৰণা আছে। হিন্দু ধৰ্মই নাৰীক পুৰুষৰ সমান বুলি গণ্য কৰাই নহয়, পুৰুষতকৈ বহু উচ্চ মৰ্যাদাৰ স্থানতো ৰাখিছে। নিঃসন্দেহে ক’ব পাৰি যে পৃথিৱীৰ একমাত্ৰ ধৰ্ম হৈছে হিন্দু, য’ত কেৱল দেৱী হিচাপে পূজা কৰাই নহয়, পুৰুষেও শিৰ নত কৰে। সেই পবিত্ৰ ‘মাতৃ দেৱী’সকলৰ চৰণত আৰু নিজকে ভক্ত হিচাপে সমৰ্পণ কৰে।”
শুনানিৰ সময়ত ছলিচিটৰ জেনেৰেলে মুঠ ছটা মন্দিৰৰ উদাহৰণ দি যুক্তি আগবঢ়ায় যে লিংগৰ ভিত্তিত মন্দিৰত প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিয়াৰ বিষয়টো কোনো কাৰণতে ‘লিংগ বৈষম্য’ নহয়। বৰঞ্চ ই ধৰ্মীয় অনুশীলন, বিশ্বাস আৰু বিশ্বাসৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ, যিটো ন্যায়িক পৰ্যালোচনাৰ পৰিসৰ বা পৰিসৰৰ বাহিৰত।
এই মন্দিৰকেইটা হৈছে:
১) কেৰালাৰ আট্টুকাল ভাগৱতী মন্দিৰে ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত মহিলাৰ সৰ্বাধিক একক সমাৱেশৰ বাবে গিনিজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডত স্থান লাভ কৰিছে। তাত পুংগল উৎসৱৰ মূল দিনটোত পুৰুষক প্ৰৱেশ কৰিবলৈ দিয়া নহয়।
২) কেৰেলাৰ চক্কুলাথুকভু মন্দিৰত দেৱী ভাগৱতীৰ পূজা কৰা হয় আৰু তাত প্ৰতি বছৰে ‘নাৰী পূজা’ নামৰ এক বিশেষ অনুষ্ঠান পালন কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানত মন্দিৰৰ পুৰুষ পুৰোহিতে ১০ দিন উপবাস কৰি থকা মহিলা ভক্তসকলৰ ভৰি ধুই দিয়ে। এই বিশেষ দিনটোক ‘ধনু’ বুলি কোৱা হয়। ‘নাৰী পূজা’ৰ সময়ত কেৱল মহিলাসকলকহে মন্দিৰত প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিয়া হয়।
৩) পুষ্কৰৰ ব্ৰহ্ম মন্দিৰ চতুৰ্দশ শতিকাত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি সৃষ্টিৰ দেৱতা ব্ৰহ্মাক উৎসৰ্গিত একমাত্ৰ মন্দিৰ। জনবিশ্বাস অনুসৰি, বিবাহিত পুৰুষে যদি ব্ৰহ্মাক অত্যধিক ঘনিষ্ঠভাৱে পূজা কৰে তেন্তে ই তেওঁলোকৰ বিবাহিত জীৱনত নানান অসুবিধা বা সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। গতিকে পৰম্পৰাগতভাৱে বিবাহিত পুৰুষক এই মন্দিৰৰ মূল গৃহত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ দিয়া নহয়।
৪) কন্যাকুমাৰীৰ ভাগৱতী আম্মান মন্দিৰত কন্যা কুমাৰী দেৱীক পূজা কৰা হয়। কোৱা হয় যে দেৱীয়ে সাগৰৰ মাজভাগৰ নিৰ্জন স্থানলৈ গৈ ভগৱান শিৱক স্বামী হিচাপে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল। পুৰাণৰ মতে, এই পবিত্ৰ স্থানত সতী দেৱীৰ মেৰুদণ্ড পৰিছিল। এইগৰাকী দেৱীক ‘সন্যাসৰ দেৱী’ বুলিও জনা যায়।
উপৰিউক্ত কাৰণত অবিবাহিত বা ব্ৰহ্মচাৰী পুৰুষক মন্দিৰৰ মূল দুৱাৰত প্ৰৱেশৰ অনুমতি থকাৰ বিপৰীতে বিবাহিত পুৰুষক মন্দিৰ চৌহদত প্ৰৱেশ কৰাত কঠোৰ নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হৈছে।
৫) বিহাৰৰ মুজাফ্ফৰপুৰত অৱস্থিত ‘মাতা মন্দিৰ’ত বছৰৰ এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ত পুৰুষৰ প্ৰৱেশত কঠোৰ নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হৈছে। এই নিয়ম ইমানেই কঠোৰ যে মন্দিৰৰ পুৰুষ পুৰোহিতকো সেই সময়ত মন্দিৰ চৌহদত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ দিয়া নহয়। এই নিৰ্দিষ্ট সময়ত কেৱল মহিলাসকলেহে মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে।
৬) কেৰালাৰ কোট্টাংকুলংগাৰ শ্ৰীদেৱী মন্দিৰত ‘চামায়াভিলাক্কু’ নামৰ এক অনন্য পৰম্পৰা প্ৰচলিত। এই পৰম্পৰাত পুৰুষে নাৰীৰ সাজ-পোছাক পৰিধান কৰি দেৱীৰ আশীৰ্বাদ বিচাৰে। এই মন্দিৰত প্ৰচলিত আন এক পৰম্পৰা হ’ল, ১০ বছৰৰ তলৰ ল’ৰাবোৰে ছোৱালীৰ সাজ-পোছাক পৰিধান কৰাটো।
৭) কামাখ্যা মন্দিৰ ‘অম্বুবাচী’ৰ সময়ত পুৰুষৰ বাবে বন্ধ হৈ থাকে। জনবিশ্বাস অনুসৰি, এই সময়ত দেৱী বাৰ্ষিক ঋতুচক্ৰত থাকে। এই বিশেষ সময়ত কেৱল মহিলা পুৰোহিতসকলেহে মন্দিৰৰ সেৱাত নিয়োজিত হয়।
কেন্দ্রীয় চৰকাৰে যুক্তি দিছে যে পিতৃতান্ত্রিক মতাদৰ্শ আৰু লিংগভিত্তিক পৰম্পৰাগত পদ্ধতি দেশৰ মূল সংস্কৃতিৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ নহয়৷ সবৰীমালা মন্দিৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশ সন্দৰ্ভত আলোচনাত এনে ধাৰণাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰাৰ বৈধতাক লৈও প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে।
