ভাৰতত ৰাষ্ট্ৰীয় বিবাহ বিচ্ছেদৰ (Divorce case) হাৰ এক শতাংশতকৈও কম। কিন্তু পুৰুষৰ ওপৰত বিবাহ বিচ্ছেদৰ আৰ্থিক প্ৰভাৱ আচৰিত ধৰণৰ। ২০২৫ চনত ফাইনেন্স মেগাজিনে ১২৪৮ জন লোকৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা এক সমীক্ষাত এক আচৰিত বাস্তৱিক চিত্ৰ প্ৰকাশ পাইছে।
সমীক্ষা অনুসৰি, প্ৰায় ৪২% বিবাহ বিচ্ছেদ হোৱা পুৰুষে ৰক্ষণাবেক্ষণ বা আইনী খৰচ পৰিশোধ কৰিবলৈ ঋণ লৈছে। ইয়াৰে প্ৰায় আধাই ৫ লাখ টকাৰ ওপৰত ঋণ লৈছে।
সমীক্ষাটোৱে আন এক চিন্তনীয় বিষয় প্ৰকাশ কৰিছে যে পুৰুষসকলে কেৱল আৱেগিক দুখৰ সন্মুখীন হোৱাই নহয়, বিবাহ বিচ্ছেদৰ বাবে তীব্ৰ আৰ্থিক চাপৰো সন্মুখীন হৈছে। ২৯% পুৰুষে বিবাহ বিচ্ছেদৰ পিছত তীব্ৰ আৰ্থিক অসুবিধাৰ সন্মুখীন হোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। চহৰ অঞ্চলত বিবাহ বিচ্ছেদৰ হাৰ ৩০-৪০ শতাংশ বৃদ্ধি পোৱাৰ ফলত বিবাহ বিচ্ছেদৰ আৰ্থিক পৰিণতি আৰু অধিক ভয়াৱহ হৈ পৰিছে।
ভাৰতত বিবাহ বিচ্ছেদ কেৱল সম্পৰ্ক বিচ্ছিন্ন হোৱায়ে নহয়, আৰ্থিক দুৰ্যোগো।
প্ৰায় ৪২ শতাংশ পুৰুষে জীৱিকা বা আইনী মাচুল পৰিশোধ কৰিবলৈ ধন ঋণ লোৱা বুলি কয়। এয়া কোনো সৰু বোজা নহয় । ই হৈছে বছৰ বছৰ ধৰি চলি থকা এটা ডাঙৰ আৰ্থিক বোজা।
আনহাতে, ৪৯ শতাংশ পুৰুষে মীমাংসাৰ বাবে ৫ লাখতকৈ অধিক টকা ব্যয় কৰাৰ বিপৰীতে ১৯ শতাংশ মহিলাই এই ধন খৰচ কৰে। যাৰ বাবে বিবাহ বিচ্ছেদ আৱেগিক অধ্যায়ৰ লগতে আৰ্থিক দুঃস্বপ্নও হৈ পৰিছে।
বিবাহ বিচ্ছেদ হোৱা পুৰুষৰ প্ৰায় এক তৃতীয়াংশই বিবাহ বিচ্ছেদৰ পিছত সম্পত্তিৰ ওপৰত ঋণাত্মক প্ৰভাৱৰ কথা জনাইছে। ঋণ, নিষ্পত্তি আৰু আইনী মাচুলে পুৰুষসকলক ঋণত আবদ্ধ কৰি ৰাখিছে। যাৰ ফলত তেওঁলোকে জীৱন নিৰ্বাহৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হৈছে।
ইফালে ভাৰতৰ সামগ্ৰিকভাৱে বিবাহ বিচ্ছেদৰ হাৰ কম হ’লেও চহৰ অঞ্চলত ৩০-৪০ শতাংশ বৃদ্ধি পাইছে। অৰ্থাৎ আৰ্থিক লোকচান চহৰসমূহত কেন্দ্ৰীভূত হৈ আছে, য’ত জীৱনশৈলী আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ আশাই খৰচৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি কৰে।
ইয়াৰ উপৰি দীঘলীয়া আদালতৰ কাৰ্যবিধি, অধিবক্তাৰ মাচুল আৰু জীৱিকাৰ বিবাদ মাহৰ পিছত বছৰ ধৰি চলিব পাৰে। যাৰ বাবে তেওঁলোকে ঋণ লয়, আনকি কেতিয়াবা উচ্চ সুতৰ হাৰতো ল’বলগা হয়।
বিশেষকৈ অধিক আয়ৰ পুৰুষসকলে হঠাতে ধনৰ অভাৱৰ সন্মুখীন হয়। বিবাহ বিচ্ছেদৰ ফলত পুৰুষসকল প্ৰায়ে আৰ্থিকভাৱে দুৰ্বল হৈ পৰে। আনহাতে, মহিলাসকলক আৰ্থিক সুৰক্ষাৰ বাবে নিষ্পত্তি কৰাৰ ক্ষেত্ৰত অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হয়।
সমীক্ষাটোৱে এক বাস্তৱ সত্যক প্ৰতিফলিত কৰিছে। সেয়া হৈছে ভাৰতত বিবাহ কেৱল আৱেগিক প্ৰতিশ্ৰুতি নহয়, বিশেষকৈ বিবাহ বিচ্ছেদৰ সন্মুখীন হোৱা পুৰুষৰ বাবে ই এক সম্ভাৱ্য আৰ্থিক দায়বদ্ধতাও।
